حمل و نقل بین المللی

حمل و نقل بین المللی

سفته - چک - برات

 

 

برات:

برات نوشته ای است که به موجب آن شخص برات کش ، برات دهنده یا محیل معمولا به یکی از بدهکاران خود براتگیر،محال علیه دستور میدهد تا مبلغ معینی را در موعد معینی در وجه شخص ثالثی که دارنده برات، محال له یا محتال نامیده به حواله کرد او پرداخت نماید .

 

 

چک:

چک کلمه ای فارسی می باشد که به موجب آن وجوهی که در نزد محال علیه دارد کلا یا بعضا مسترد یا به دیگری واگذار می نماید . مقررات چک در ایران طبق قانون مصوب 13 اردیبهشت 1311 هجری شمسی تصویب شد و در این قانون محال علیه می توانست بانک -صرافی یا هر شخص دیگری باشد . بر اساس قانون صدور چک مصوب 16 تیرماه 1355 چک سندی است به منظور پرداخت مبلغ معینی که در حساب صادر کننده موجود است و بر روی بانک کشیده میشود تا در وجه یا حواله کرد دارنده یا حامل پرداخت گردد.

 

شباهت های چک و برات:

  1. در هر دو صادر کننده ( محیل ) - دارنده آن ( محال له ) و پرداخت کننده ( بانک محال علیه ) دخالت دارند
  2. از نظر ضمانت - صادرکننده - ظهرنویس ها- اعتراض - اقامه دعوی -ضمان و مفقودشدن-چک همانند برات است.

وجوه تمایز چک و برات :

  1. چک بر خلاف برات وسیله اعتباری محسوب نشده - بلکه سندی جایگزین پول نقد می باشد که تاجر و غیر تاجر از آن استفاده می کنند
  2. چک فقط بر روی بانک کشیده میشود در صورتی که در برات کلمه محال علیه عمومیت دارد و شخص دیگری غیر از بانک نیز می تواند برات گیر باشد .
  3. در هنگام صدور چک محل آن باید در بانک تامین شده باشد
  4. چک را در وجه حامل می توان صار کرد ولی در برات اسم شخصی که برات در وجه یا حواله کرد او پرداخت مشود قید شود .
  5. بانک محال علیه نباید در چک قبولی خود را بنویسد ولی در برات محال علیه باید قبولی خود را در برات بنویسد .
  6. اگر محال علیه برات از نوشتن قبولی امتناع ورزد فقط دارنده برات حق طرح دعوی مدنی دارد. ولی در بحث چک حق تعقیب کیفری وجود دارد .
  7. حق تمبر چک با توجه به میزان آن مبلغ ثابتی است در صورتی که این مبلغ در بحث برات متغییر می باشد.
  8. صدور چک ذاتا عمل تجاری نیست ولی صدور برات ذاتا تجاری میباشد.

 

سفته:

سفته سندی است که به موجب آن امضاء کننده تعهد میکند مبلغی در موعد معین یا عندالمطالبه در وجه حامل یا شخص معینی و یا به حواله کرد آن شخص کارسازی نماید.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1390ساعت 10:32  توسط مهندس بهنام بیگلری طالقانی  |